‫امروز جسد یه پسر دیگه کشف شده.
‫دیگه تابلوئـه با قاتل سریالی طرفـیم.
‫من هم توی خونه بودم.
‫جیسون از اتاق‌خوابش دزدیده شده.
‫از اتاق‌خوابش؟
‫می‌خوام با استیوِن یه جا باشن
‫که تا بررسی پزشکی قانونی ‫تموم می‌شه، زیر نظر بگیریمشون.
‫راب دیروز چطور بود؟
‫بهش گفتم بریم سنما.
‫بابا؟
‫ایشون آقای رایت هستن، بابای راب.
‫می‌خوای اسم پسرهایی که ممکنـه ‫جون‌شون در خطر باشه رو بدم؟
‫فردا با هم بریم شکار؟
‫احتمال مسموم‌شدن هست.
‫یعنی چیزخور شده. ‫بنابراین...
‫بذار این رو بردارم.
‫این رو دربیارم.
‫لوسی به یکی از دخترها گفته که
‫می‌خواد بهش سَم بده.
‫- پس شد دو تا. ‫- برو خونه چمدونت رو ببند.
‫مادر...
‫بذار اسمش از فهرست ‫مظنون‌ها خط بخوره.
‫با حرف‌زدن آروم می‌شی.
‫- کارآگاه. ‫- اووِن؟
‫اووِن، حرف بزن. ‫چی شد؟
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]
‫اووِن، صدام رو داری؟
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]
‫خدایا رحم کن! ‫اووِن!
‫گلوریا!
‫گلوریا، وایستا!
‫- اووِن! اووِن! ‫- گلوریا!
‫اووِن!
‫ای وای! ‫خدایا!
‫کمک کن! ‫نفس می‌کِشه...
‫زخمش رو فشار بده.
‫کمکم کن... خدایا...
‫تو رو خدا یه کاری کن.
‫محکم فشار بده.
‫من بلد نیستم... ‫تو رو خدا یه کاری کن.
‫آفرین، پسرم... ‫همین‌طور نفس بِکش...
‫تا می‌تونی، فشار بده.
‫من زنگ می‌زنم اورژانس.
‫سعی کن نفس بکشی...
‫چه خدماتی می‌خواین؟
‫کارآگاه مونیکا کِندی هستم. ‫نیروی پزشکی و پشتیبانی می‌خوام.
‫شهرک کیلماردون، منطقه‌ی کارسِ بلاریگ.
‫- گوشی خدمت‌تون. ‫- عجله کنین!
‫الان برمی‌گردم.
‫آفرین... همین‌طور نفس بکش...
‫یکی از واحدها به‌زودی می‌رسه.
‫- الان توی خطر هستین؟ ‫- دارن می‌آن یا نه؟
‫توی راهـن، گلوریا.
‫[ تـاریـکـی ]
‫تأیید شده که شب گذشته...
‫فردی که گمان می‌رود مسئولِ
‫قتل جیسون مورگان ‫و رابرت رایت بوده...
‫به پسر جوان دیگری حمله کرده.
‫قربانی درحال‌حاضر ‫در شرایط بحرانی هست.
‫نتیجه‌ی تحقیقات ما بر اینـه که
‫هدفِ قاتل، مَردان جوان ‫حول‌وحوش ۲۰ساله‌ست.
‫واقف هستیم که این اتفاقات
‫باعث تشویش ‫و نگرانی شهروندان عزیز شده...
‫اما به شما اطمینان می‌دم ‫که ما درحال پیشرفت هستیم
‫و به‌زودی قاتل رو دستگیر می‌کنیم.
‫«ما»؟ ‫چه راحت جمع بست.
‫توصیه می‌کنیم هشیار باشید
‫و از عزیزان خود مراقبت کنید.
‫تا همین‌جا بسـه.
‫- هِیتلی تشنه‌ی توجهـه، نه؟ ‫- نه، همچین آدمی نیست.
‫مطمئنـی؟ ‫به نظرم همچین آدمیـه.
‫- خودم خواستم به گزارشگرها بگه. ‫- چی؟
‫چرا؟
‫دوست ندارم چهره‌م
‫توی تلویزیون بیُفته ‫و قاتل من رو بشناسه.
‫فکر می‌کردم تو هم خوشت نیاد. ‫هرچی باشه، هدفش امثال توئـه.
‫سن من به مقتول‌بودن نمی‌خوره.
‫من هم راجع‌به اووِن ‫همین فکر رو می‌کردم.
‫فعلاً فقط خون اووِن رو پیدا کردن.
‫شواهد زیادی نیست که ‫به همون قاتل اشاره کنه.
‫نه توی محیط اثری از سَم هست ‫و نه اووِن چیزخور شده.
‫مطمئنـم خودشـه.
‫چاقوش هم از خودش نبوده.
‫آره...
‫پزشکی قانونی می‌گه ‫از آشپزخونه برداشته.
‫مدلش با بقیه‌ی ‫چاقوهای آشپزخونه یکیـه.
‫اگه فرصت کم باشه ‫و بخوای یه ضربه‌ی چاقو بزنی...
‫کجا رو نشونه می‌گیری؟
‫رگ‌های اصلی.
‫اینجا، اینجا، اینجا.
‫شاید هم رگ دست.
‫ولی زخم اووِن هیچ‌کدوم نبود.
‫خراش روی گردنش و دستش ‫نشونه‌ی دفاع‌ازخود بوده.
‫زخم اصلی توی پهلوش بود.
‫منظورت چیـه؟
‫قاتل، آناتومی بدن رو خوب می‌شناسه.
‫اگه هدفش کُشتن ‫با چاقو بود، مکث نمی‌کرد.
‫- چاقو رو اووِن آورده اینجا. ‫- چی؟ چرا؟
‫ترسیده بوده.
‫وقتی زنگ زد، می‌خواست یه چیزی بگه.
‫اووِن بقیه‌ی قربانی‌ها فرق داره.
‫به نظر من که خیلی شبیه‌شونـه.
‫قاتل، آدم بی‌دقتی نیست.
‫اووِن بزرگ‌تر از قربانی‌های دیگه‌ست ‫و آسیب‌دیده‌ست.
‫تازه قاتل هم هست، ‫حتی اگه غیرعمد بوده.
‫ما هم فکر کردیم مظنونـه.
‫شاید قاتل ازش می‌ترسیده.
‫می‌ترسیده؟
‫- یـ یعنی قاتل رو می‌شناسه؟ ‫- قاتل که می‌آد داخل...
‫معمولاً اول قربانی رو مسموم می‌کنه...
‫ولی می‌شنوه اووِن داره ‫با من حرف می‌زنه
‫و یه‌هو مضطرب می‌شه.
‫از پشت بهش نزدیک می‌شه.
‫می‌دونه که فرصت کمـه...
‫ولی هنوز می‌تونه از کُشتنش لذت ببره.
‫ولی اووِن مثل قبلی‌ها ‫مسموم و ضعیف نیست.
‫واسه همین وقتی خفه‌ش می‌کنه...
‫اووِن مقاومت می‌کنه.
‫یه دستش رو آزاد می‌کنه
‫تا چاقویی که احتمالاً توی ‫جیبش هست رو دربیاره.
‫سعی می‌کنه به دست‌هاش چاقو بزنه
‫و اونجاست که گردنش زخمی می‌شه.
‫ولی زور قاتل بیشتره
‫و چاقو رو به پهلوی اووِن فرو می‌کنه.
‫خون‌ریزی شروع می‌شه.
‫روان قاتل به هم می‌ریزه ‫چون طبق برنامه پیش نرفته.
‫خون روی زمین جاری می‌شه.
‫من هم رسیدم دم دَر...
‫واسه همین گردن اووِن رو می‌گیره ‫تا سریع خفه‌ش کنه.
‫ولی من خیلی نزدیک شدم.
‫می‌خواد مطمئن بشه که اووِن می‌میره...
‫ولی من دیگه توی خونه‌ام
‫و گلوریا داره جیغ می‌کِشه.
‫مجبوره ول کنه بره. ‫اگه نمی‌اومدم طبقه‌ بالا...
‫- اگه نمی‌اومدم بالا و... ‫- مونـ... مونیکا.
‫چی شد؟
‫تحقیقات تموم شده ‫و به سلامتی می‌رین خونه.
‫خونه؟
‫بله. ‫برین وسایل‌تون رو جمع کنین.
‫یکی از همکارها می‌برتون.
‫عزیزم.
‫فعلاً یه قرص بخور. ‫باشه؟
‫خودم هماهنگ می‌کنم.
‫آره.
‫کی همچین چیزی توی کمدش داره آخه؟
‫«به درون خود بنگر».
‫«حقیقت درون انسان جاری‌ست».
‫انصافاً این پسر عجیب‌غریبـه.
‫این یه جمله‌ی معروف ۱۸۰۰ساله‌ست.
‫فلوطین گفته؛ فیلسوف یونانی.
‫فیلسوف هم بودی و ما نمی‌دونستیم؟
‫چی‌کار می‌کنی؟ ‫نکن.
‫یه هدیه بوده.
‫- یعنی ازطرف قاتلـه؟ ‫- داره باهامون بازی می‌کنه.
‫حقیقت... درونِ... انسانـه.
‫ای بابا.
‫خدایا.
‫جیسون مورگان.
‫راب رایت.
‫این... نیکول‌ـه. ‫داداش جیسون، نه؟
‫پس این هم کُشته شده؟
‫یعنی این‌همه سال گم نشده بوده.
‫این دیگه کیـه؟
‫[ تـاریـکـی ]
‫- چه خبره؟ ‫- روباه‌ها خوردنش.
‫پیش می‌آد دیگه.
‫کی بهت شکار یاد داد؟
‫بابام دیگه.
‫بابای توی بهت یاد نداد؟
‫بابای من؟ ‫نه بابا.
‫فقط توی تیندِر شکار می‌کرد.
‫- یه نرم‌افزار دوست‌یابی واسه مخ‌زدن و سکسـه. ‫- خودم می‌دونم چیـه.
‫درستـه که بابام بهم یاد داده...
‫ولی من واسه دل خودم شکار می‌کنم.
‫از صبرکردن و تماشای ‫شکارم لذت می‌برم.
‫بعداً بهت یاد می‌دم چطوری ‫پوست‌شون رو بِکنی و غذا درست کنی.
‫- توی خونه‌ت؟ ‫- مهمون منـی.
‫به‌خاطر گزارش پلیس ‫این کارها رو می‌کنی؟
‫- من ضعیف نیستم. ‫- اِسکات...
‫تنهایی از پس خودم برمی‌آم.
‫- به تنهایی عادت دارم. ‫- باشه.
‫پزشک‌ها می‌گن علائم هوشیاری داشته.
‫ولی فقط صدای دستگاه می‌آد.
‫دیشب اووِن بهم زنگ زده بود.
‫- به تو زنگ زد؟ ‫- آره، برای همین اومدم.
‫می‌خواست حرف بزنه. ‫فکر کنم کسی که حمله کرده رو می‌شناسه.
‫این توی کمدش بود.
‫چهارتا عکس هم داخلش بود.
‫این راب رایت‌ـه که ‫خودت می‌دونی مُرده.
‫این جیسون مورگان‌ـه که مُرده.
‫این یکی خیلی مهمـه...
‫نیکول مورگان، برادر جیسون.
‫همه‌شون بچه‌های کارمندهاتـن.
‫این رو می‌شناسی؟
‫- از بچه‌های کارمندهاتـه؟ ‫- شاید باشه. نمی‌دونم.
‫به نظرم اووِن بدونه.
‫وضعیتش رو ببین. ‫اووِن خودش قربانیـه.
‫تا حالا پرونده‌های ‫زیادی داشتم که توش
‫والدین از بچه‌هاشون متنفر بودن.
‫ولی می‌دونم تو اووِن رو دوست داری.
‫و هر کاری لازم باشه، ‫برای محافظت ازش انجام می‌دی.
‫وضعیتم رو نمی‌بینی؟
‫باید خدات رو شکر کنی که ‫مثل استیون رایت و بتانی مورگان
‫بچه‌ت رو از دست ندادی.
‫گلوریا، چندتا پسربچه مُردن.
‫با کمک‌نکردن به من، ‫داری به قاتل کمک می‌کنی، نه اووِن.
‫و به‌خاطر این کارِت ‫دیگران هم می‌میرن.
‫شاید این پسر هم بمیره. ‫بعدش مجبورم به والدینش بگم
‫که تو مانع دستگیری قاتل شدی.
‫مامان... مامان...
‫اووِن؟ عزیزم... ‫من کنارتـم.
‫- مامان... ‫- اووِن...
‫- می‌خواد یه چیزی بگه. ‫- ازش...
‫- ازش دور شو. ‫- این پسر رو می‌شناسی؟
‫- می‌خوای کمک کنی؟ ‫- می‌گم ازش دور شو!
‫برو بیرون!
‫نترس، عزیزم. ‫من اینجائـم.
‫شاید اگه اون هم ‫خفه می‌کردی، راضی می‌شد.
‫عکس پسره رو توی ‫گم‌شده‌ها بررسی کردم.
‫فعلاً هیچی. ‫جزو سابقه‌دارها هم نیست.
‫یه قاتل سریالی داریم ‫که شب‌ها آدم می‌کُشه...
‫یعنی تقریباً دَه ساعت فرصت داریم ‫که قربانی بعدی‌ش رو پیدا کنیم.
‫می‌دونم، ولی اگه معجزه نشه ‫و اووِن به حرف نیاد...
‫پسره یه چیزی می‌دونه.
‫قهوه‌ت رو بخور.
‫اینجا رو باش.
‫من پسرم رو دوست دارم.
‫- می‌دونم. ‫- پسرم هیولا نیست.
‫کمک کن ثابت کنم.
‫- مال اووِن‌ـه؟ ‫- آره فکر کنم.
‫کجا بود؟
‫دیشب زیر تختش پیدا کردم.
‫خب، روشنش کردی؟
‫- لپ‌تاپت شارژ داره؟ ‫- همیشه.
‫خوبـه. ‫سوار شو.
‫- من؟ ‫- یه گوشی رو برامون هک کن.
‫- آها، چَشم. ‫- زود باش.
‫یعنی اووِن ندیده ‫کی براش گوشی رو گذاشته؟
‫- بله. ‫- و شروع کردن به پیامک‌زدن؟
‫مثل نامه‌های عاشقانه‌ست. ‫داشته اووِن رو گول می‌زده.
‫بهش می‌گفته ‫برگزیده‌ست و از این حرف‌ها.
‫تشویقش کرده که با جُرمش کنار بیاد.
‫«تو هم مثل من ‫می‌دونی کُشتن چه حسی داره».
‫هیچ اشاره‌ای به پسرهای دیگه نکرده؟
‫نه، قرار بوده اووِن بره دیدنش ‫و کمکش کنه.
‫- کمک واسه چی؟ ‫- نگفته.
‫ولی بعدش اووِن مخالفت کرده.
‫خرگوشه و این گوشی ‫همه‌ش یه‌جور آزمون بوده.
‫پس یارو تنها نیست.
‫نه. ‫بی‌گناه‌ها رو می‌کُشه
‫و هم‌فکرهای ‫خودش رو هم می‌آره توی کار.
‫البته این بار اشتباه کرده.
‫یعنی اووِن پا نداده ‫و قاتل تصمیم گرفته بُکشش؟
‫[ انجیل مقدس ]
‫بارکلی با ماشینش رفت.
‫داری می‌ری؟
‫مگه تو می‌مونی؟
‫هنوز دلم نمی‌آد برگردم به اون خونه.
‫به نظرت... من آدم بی‌احساسی‌ام ‫که دارم برمی‌گردم؟
‫نه، بتانی...
‫تو همه‌چی هستی به‌جز بی‌احساس.
‫تا حالا به درگاه خدا دعا کردی؟
‫بابام از اون مَردهای اهل دین نبود.
‫ولی فکر کنم دعا ‫به آدم آرامش بده، نه؟
‫سال‌هاست...
‫حضور خدا رو حس می‌کردم.
‫انگار... به حرف‌هام گوش می‌داد.
‫ولی بعداز جیسون...
‫دیگه هیچی حس نمی‌کنم.
‫انگار دیگه شنونده‌ی دعاهام نیست.
‫- شاید اصلاً خدایی نبوده. ‫- نه، این‌طوری نگو...
‫فکر می‌کردم ‫نیکول رو بهم برمی‌گردونه...
‫این باعث شد امیدوار بشم ‫که پسرم هنوز زنده‌ست...
‫ولی نگو این‌همه وقت...
‫اشتباه می‌کردم.
‫بهم یاد بده چطوری ‫با خدا هم‌صحبت می‌شی.
‫ردیفـه. دمت گرم.
‫هاپ هاپ.
‫سگ‌هات زیاد گوگولی نبودن.
‫بذار حدس بزنم.
‫سگ‌های مبارزه‌ای بودن، نه؟
‫قشنگ برات پنج سال حبس می‌بُرن.
‫واسه یه پدر داغ‌دیده...
‫وجهه‌ی خوبی نداره.
‫هرچند پول خوبی داره.
‫چی می‌خوای؟
‫حقوق پلیس‌ها کفاف زندگی رو نمی‌ده.
‫یه واحد گشت داره می‌آد دنبالم
‫که من رو برگردونه آزمایشگاه.
‫حداقل اگه اینجا به نتیجه نرسیدین، ‫من پرونده‌ها رو بررسی کنم.
‫باشه. ‫خسته نباشی.
‫دونفر شدین؟
‫آمار آوردی واسه دعوا، مونیکا؟
‫برات تعریف کرده چه گندی زده؟
‫- گفتی اسم همه‌ی پسرها. ‫- چی؟
‫دیشب گفتی اسم همه‌ی ‫قربانی‌های احتمالی رو بهم می‌دی.
‫شوخی می‌کنی دیگه؟
‫پُل پشت‌سرمون رو خراب کردی. ‫دیگه بهت اعتماد ندارم.
‫- اشتباه می‌کنی. ‫- یعنی تو بهش اعتماد داری؟
‫معلومـه. ‫و ظاهراً ایشون هم به تو اعتماد داره.
‫به همین دلیلـه که باهاش اومدم.
‫این رو می‌شناسی؟
‫- همین قربانی جدیده که توی اخباره؟ ‫- نه.
‫جونش در خطره؟
‫احتمالاً قربانی بعدیـه.
‫خب... از بچه‌های من که نیست.
‫همین؟
‫منتظریـن فرش قرمز پهن کنم؟
‫اینجا فقط من کارمند نیستم‌ها.
آوا‌مــووی
‫خدا به‌خیر کنه.
‫این‌ها پلیس هستن، جیمز.
‫- کارآگاه مونیکا کِندی... ‫- سلام سلام.
‫آها، مونیکا کِندی. بله.
‫- می‌خوان یه عکس بهت نشون بدن. ‫- باشه.
‫خیلی هم عالی.
‫از بچه‌های شماست؟
‫عع... بله... توی فهرست منـه.
‫اسمش چیـه؟
‫بذارین پرونده‌ش رو ببینم.
‫مایکل، می‌شه ‫از کامپیوتر تو استفاده کنم؟
‫مال من یه‌کم هنگ کرده.
‫- مشکلی نیست. ‫- ایول. ببخشید.
‫خب.
‫ایناهاش.
‫اَلکساندر آلن... ‫زَندی... آها زَندی‌ـه.
‫برامون دردسر نشه که ‫پرونده رو نشون دادیم؟
‫فاش‌شدنِ پرونده ‫الان کوچیک‌ترین مسئله‌ی ماست.
‫بسیار خوب.
‫درحال‌حاضر جایی که ‫خودم براش جور کردم...
‫زندگی می‌کنه.
‫آکادمی آبرکریگ.
‫همه‌مون اخبار رو دیدیم.
‫الان توی دوره‌ی حساسی هستیم
‫و بسیار مهمـه که مراقب خودتون
‫و دوست‌هاتون باشین.
‫چطوری، دختر؟
‫- آدامس می‌خوای؟ ‫- زَندی!
‫حواست اینجا باشه.
‫[ تـاریـکـی ]
‫از مدرسه زنگ زدن گفتن زَندی اونجاست
‫و نگهش می‌دارن تا ما برسیم.
‫کم‌کم دارم به پرونده امیدوار می‌شم.
‫ولی موارد تصادفی ‫و عجیب زیادی داشتیم.
‫مثلاً تَمی با راب کار می‌کرد.
‫هم‌مدرسه‌ایِ زَندی هم هست. ‫کارگرهای مک‌لینان هم هستن.
‫هر سه‌تا قربانی هم زیر نظر
‫یه گروه مشاوره بودن.
‫یعنی باز به مایکل شک داری؟
‫همین‌الان بهمون کمک کرد.
‫نه، می‌دونم. ‫فقط دارم بهش اشاره می‌کنم.
‫مثلاً این...
‫[ مامان: «امشب می‌آی خونه؟» ]
‫چرا قاتل دنبال هم‌دست می‌گرده؟
‫باید مغزت تعطیل باشه که ‫توی همچین تله‌ای بیُفتی.
‫قضاوت نکن.
‫آخه خداییش یه آدم معمولی ‫از این کارها نمی‌کنه.
‫[ بهش گفتم سرت شلوغـه ‫و اون هم گفت باشه، ولی دلش برات تنگ شده. ]
‫امیدوارم هیچ‌وقت ‫بلایی سرت نیاد، کرافورد.
‫چی؟
‫امیدوارم هیچ‌وقت برات سؤال نشه
‫که چرا به دنیا اومدی
‫و چرا زندگی بی‌هدفی داری.
‫- از ته دل امیدوارم. ‫- مگه چیزی گفـ
‫امیدوارم وقتی توی ‫عمق تاریکی گیر افتادی
‫و نمی‌دونی چی‌کار کنی...
‫و یه‌نفر بهت باریکه‌ای ‫از نور رو نشون می‌ده...
‫همین‌طور بهش بخندی و بگی:
‫«باید مغزت تعطیل باشه که ‫توی همچین تله‌ای بیُفتی».
‫این‌قدر تک‌بعدی نباش. ‫این بلا سر هرکسی می‌آد.
‫- اگه ناراحتت کردم، ببخـ ‫- رانندگی‌ت رو بکن.
‫[ امیدوارم بتونم بیام ]
‫روز از نو، روزی از نو.
‫باز چی‌کار کردی، زَندی؟
‫«تَم‌تَم» کیـه، آقا؟
‫حالش خوبـه؟
‫اگه بخواین، می‌تونم باهاش حرف بزنم
‫و حالش رو خوب کنم.
‫آقای وارد، پلیس‌ها اومدن.
‫پلیس رسید؟ ‫خیلی هم عالی. اومدم.
‫- آقا، به خدا کاری نکردم. ‫- به‌زودی می‌فهمیم.
‫تو همین‌جا باش.
‫لاشی!
‫سلام عرض شد. ‫فکر کنم توی مسافرخونه هم دیدمتون.
‫کارآگاه کِندی هستم و همکارم کرافورد. ‫شما پدر تَمی هستی.
‫کایل وارد هستم، مدیر اینجا. ‫البته دخترم خجالت می‌کِشه این رو بگه.
‫- حال دخترت چطوره؟ ‫- حالش...
‫حقیقتش نگرانـم که چرا ‫ناراحتی‌ش رو بروز نمی‌ده.
‫حتی امروز اومد مدرسه ‫و من رو غافل‌گیر کرد.
‫راستی زَندی...
‫اینجاست.
‫- همیشه قفل می‌کنی؟ ‫- نه بابا.
‫فقط فکر کردم موضوع خیلی جدیـه.
‫و البته زَندی هم پسرِ...
‫دالی!
‫- چه مرگتـه، زَندی؟ ‫- ریدی به خودت؟
‫- گم شو. ‫- ای بابا. واقعاً می‌خوای برم؟
‫ببین، خودت هم سکوت کردی.
‫- چی می‌خوای؟ ‫- نمی‌دانم.
‫دیدم از مدرسه جیم شدی.
‫گفتم بیام دنبالت ببینم کجا می‌ری.
‫با اون پسره راب داستان داشتی؟
‫ازش خوشت می‌اومد؟
‫نتونستم مدرسه رو تحمل کنم.
‫شاید بتونی.
‫اگه به‌جای آدامس، ‫چیز دیگه‌ای بزنی.
‫- چیزی داری؟ ‫- آره.
‫یکی رو می‌شناسم که داره.
‫یه‌لحظه.
‫آنتن نمی‌ده.
‫همین‌جا باش.
‫خودم می‌رم سراغش. ‫طرف جواب هرکسی رو نمی‌ده.
‫- مطمئنـی دیگه؟ ‫- آره.
‫بنازم، تَم‌تَم!
‫تَمی از مدرسه رفته!
‫چندتا از جَوون‌ها دیدن که ‫زَندی تا جنگل تعقیبش کرده.
‫نرم‌افزار مکان‌یابش ‫نشون می‌ده هنوز اونجاست.
‫اگه زَندی هم پیش اونـه... ‫پسره‌ی....
‫چه غلطی کرده؟ ‫تَمی در خطره؟
‫- اگه لازم باشه، خودم... ‫- کایل، بذار کارمون رو بکنیم.
‫تَمی رو بهت برمی‌گردونیم.
‫نمی‌تونم اینجا بمونم. ‫می‌رم دنبال دخترم.
‫من هم الان می‌آم.
‫گروه تجسس بفرست سر صحنه.
‫اینجا بمون و همراهی‌شون کن.
‫خیلی زمان می‌بره تا برسن‌ها.
‫هرچی زودتر خبر بدی، زودتر می‌رسن.
‫هلیکوپتر، سگ‌های تجسس ‫و هرچی که لازمـه، خبر کن.
‫به نظرت هِیتلی قبول می‌کنه؟
‫اگه قبول نکنه، باید منتظر ‫مراسم ختم بعدی باشیم.
‫- ایوان؟ ‫- بفرمایید.
‫یه گروه تجسس کامل بفرست.
‫شماره‌ی فرمانده‌ی گروه هم می‌خوام.
‫بیا، لوسی.
‫یادتـه گفته بودی
‫می‌خوای به بچه‌ها سَم بدی؟
‫این آقای مهربون ‫می‌خواد چندتا سؤال ازت بکنه.
‫سلام.
‫چه رنگ‌های قشنگی.
‫خیلی خوشگل شده، لوسی.
‫توی خونه هم نقاشی می‌کنی؟
‫لِگوبازی.
‫لِگو؟
‫من هم عاشق لِگوئـم.
‫اوضاع خونه چطوره؟
‫وقتی...
‫به خونه فکر می‌کنی، ‫کلمه‌ای به ذهنت می‌رسه؟
‫آها.
‫مامانت چطور؟
‫شنیدم پلیسـه.
‫مامانت... درباره‌ی سَم بهت گفته؟
‫نه؟
‫خانمه گفت.
‫کدوم خانم؟ ‫همین که موهاش قرمزه؟
‫نه، خانمه توی هدفون.
‫آها.
‫حالا... خانمه چی گفت؟
‫«به پسره سَم داده».
‫هنوز آنتن نمی‌ده.
‫- تَمی! ‫- زَندی؟
‫قبلاً خیلی با هم می‌رفتیم جنگل.
‫خوش می‌گذشت.
‫ولی... حدوداً یه سال پیش...
‫روحیه‌ش عوض شد.
‫- البته حق داشت. ‫- چطور مگه؟
‫آخه...
‫- مادرش فوت کرد. ‫- متوجه شدم.
‫حتماً واسه هر دوتون سخت بوده.
‫- بله، خیلی سخت بود. ‫- تسلیت می‌گم.
‫این‌طرف بریم؟
‫- اینجایـی، دختر! ‫- بابا؟
‫- مونیکا؟ چی شده؟ ‫- تو باید بگی چی شده.
‫از مدرسه فرار می‌کنی؟
‫- زَندی کجاست؟ اذیتت کرد؟ ‫- نه.
‫اینجا تنهات گذاشته؟ آره؟
‫- زَندی هیچ کار نکرده. ‫- اجازه بده.
‫- سلام. ‫- اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫باید زَندی رو پیدا کنم.
‫- تقصیر منـه که گفتم بره. ‫- ما فقط نگرانشـیم.
‫می‌خوایم پیداش کنیم. ‫می‌دونی کجاست؟
‫توی دردسر نمی‌افته؟
‫- رفت علف بخره. ‫- خب، می‌دونی کجا رفت؟
‫گفت نزدیکـه و بهتره تنها بره.
‫احتمالاً توی منطقه‌ی دِلاویرـه.
‫- نکنه مثل راب شده؟ ‫- فقط می‌خوام پیداش کنم.
‫شماره‌ش رو داری؟
‫فقط اینستاش رو دارم، ولی گوشی‌ش...
‫گوشی‌ای که باهاش ‫به ساقی زنگ زد، قدیمی بود.
‫مثل گوشی‌های یک‌بارمصرف بود.
‫بیا تو و بابات رو برسونیم خونه.
‫- می‌شه به بابام نگی؟ ‫- باشه.
‫ولی من هم یه راز بهت بگم:
‫من هم با والدینم ‫روراست نبودم و پشیمونـم.
‫[ تـاریـکـی ]
‫- پیداشون کردی؟ ‫- فقط تَمی.
‫ظاهراً زَندی رفته علف جور کنه.
‫احتمالاً توی منطقه‌ی دِلاویر.
‫مورد مشکوک به اَلکساندر آلن ‫در خیابان جفرسون.
‫شیشه رو بده پایین.
‫سلام! ‫برو عقب.
‫سلام! ‫با شمائـم.
‫سلام. ‫زَندی هستی، درستـه؟
‫چطور؟
‫- می‌خوایم باهات حرف بزنیم. ‫- چی شده؟
‫لطفاً چندلحظه منتظر باش.
‫داره پیاده فرار می‌کنه. ‫دنبالش می‌ریم.
‫سلام، زَندی. ‫کارآگاه کِندی هستم.
‫- به خدا فقط علف خریدم. ‫- عیب نداره، زَندی.
‫فقط برام مهمـه که آسیب ندیده باشی.
‫ندزدیدمش.
‫می‌دونم.
‫کجا پیداش کردی؟
‫طبقه‌ی پایین یه پاکت بود ‫که اسمم روش بود.
‫یه روانی همه‌ش بهم پیام می‌داد.
‫- جوابش رو ندادی؟ ‫- چرا اتفاقاً.
‫بهش گفتم «داداش، یه عکس ‫از دودول خوشگلت برام بفرست».
‫پس جواب نمی‌دادی.
‫مگه کسخلـم با یه بچه‌باز حرف بزنم؟
‫- ولی گوشی رو نگه داشتی. ‫- خب گوشی مفتـه دیگه.
‫فقط پیام‌ها رو جواب نمی‌دادم.
‫- واسه خودم استفاده کردم. ‫- توی چه کاری؟
‫زَندی، این سؤال‌ها رو ‫برای امنیت خودت می‌پرسیم.
‫قاتل باهاش در ارتباط بوده؟
‫زَندی زرنگ بوده و توی تله نیُفتاده.
‫به‌جاش از گوشی توی ‫تجارت جهانی علف استفاده کرده.
‫حالا جُرمش به کنار، ‫این اولین پیروزی توی پرونده‌ست.
‫قاتل نتونسته زَندی رو توی تله بندازه.
‫یه‌جوری می‌گی انگار چیز بَدیـه.
‫کارآگاه کِندی، وقت داری؟
‫بادوم‌هندی می‌خوری؟
‫خب...
‫یواشکی می‌ری خونه‌ی طرف... ‫هلیکوپتر و گروه تجسس می‌خوای...
‫روش بازرسی‌ت این‌طوریـه؟
‫- جون یه‌نفر رو نجات دادم. ‫- امیدوارم.
‫از کجا معلوم زَندی ‫واسه ردگم‌کنی نبوده؟
‫یه‌کم فکر کن، مونیکا.
‫آخه عکس توی خرگوش خشک‌شده؟
‫معلومـه قاتل داره باهات بازی می‌کنه.
‫فکر کردی خودم نفهمیدم؟
‫یعنی می‌خواستی توجه نکنم ‫و بذارم پسره بمیره؟
‫آخرین بار کِی خوابیدی؟
‫کِی رفتی خونه؟
‫کِی لوسی رو دیدی؟
‫کی مراقبشـه؟ آنجلا؟
‫آمارشون رو گرفتی؟
‫فرقه‌ی نور سوزان؟
‫- آره. ‫- خب؟
‫حدوداً یه ماه پیش...
‫به جزیره‌ی «مال» انتقالشون دادن.
‫- خبر داشتی؟ ‫- نه.
‫مثلاً قرار بود حواس‌شون بهشون باشه.
‫اشتباه چندتا از کارمندها بوده دیگه.
‫این خبر خوبیـه، مونیکا.
‫اون مرتیکه از لوسی دور شده.
‫دارم درباره‌ی فیلی هم تحقیق می‌کنم.
‫- امکانش هست برگرده پیش اون‌ها؟ ‫- نه.
‫مونیکا، لطفاً ازشون دوری کن.
‫آخرین باری که ‫با اون روانی‌ها قاطی شدی...
‫مغزت رو شست‌وشو دادن که عضوشون بشی.
‫از روز اول می‌دونستم ‫پرونده به کجا ختم می‌شه
‫و این هم می‌دونستم که ‫تو ازم می‌خوای باهاش کنار بیام.
‫- کنار اومدی؟ ‫- مگه مهمـه؟
‫کسی دیگه هست که توان ‫حل این پرونده رو داشته باشه؟
‫نمی‌شه مادربزرگت رو از اتوبوس...؟
‫پرت کنی ~
‫باریکلا.
‫نمی‌شه مادربزرگت رو ‫از اتوبوس پرت کنی ~
‫تو می‌شی اتوبوس؟
‫سلام، مادر.
‫نیکول؟
‫الو؟
‫کِندی هستم. ‫الو؟
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]